Pomimo, że w poniedziałek rano lało jak z cedra postanowiliśmy zaryzykować i udać się do Melaki, aczkolwiek czytaliśmy wiele niepochlebnych opinii o tym mieście. Stwierdziliśmy, że jeśli rzeczywiście jest takie, jak niektórzy opisują je na swych blogach, to jeśli pogoda nie dopisze, to nie będziemy mieć czego żałować:) Chociaż...malajska koleżanka z mojej klasy angielskiego stwierdziła, że Melaka jest Jej zdaniem najpiękniejszym miastem Malezji i sama przeniosła się tam z Kuala Lumpur. Wiedzieliśmy, że Melaka określana jest "mini Lizboną", a Melaka River - "Wenecją Wschodu". Hmm...ruszyliśmy w drogę! Na miejscu oczywiście utknęliśmy w gigantycznym korku - nie wiedzieć czemu wszyscy o tej samej porze, co my, chcieli wjechać do centrum miasta! Pogoda jednak wyjątkowo dopisała i jak widzieliśmy ten żar lejący się z nieba i piękny błękit, przestaliśmy martwić się sytuacją na drodze. W końcu na niebie nie było żadnej chmury mogącej zwiastować pojawienie się deszczu, a to rzadkość ostatnimi czasy!
W Melace spędziliśmy całe popołudnie i pomimo, że dużo zobaczyliśmy, wciąż mamy niedosyt! Miasto bardzo nam się podobało, co prawda w Lizbonie jeszcze nie byliśmy, więc nie mamy porównania, ale klimatem przypominało trochę Lublijanę czy Amiens (chociaż Tata twierdzi, że takie porównanie jest bez sensu, bo przecież te miasta nie są położone nad morzem). Tak czy siak, było bardzo klimatycznie, chociaż wszędzie kłębił się tłum turystów i można było dostać kolorowego zawrotu głowy od wszędobylskich rikszy i ich kierowców, trąbiących i/lub głośno słuchających muzyki! W każdym razie poczuliśmy się przez chwilę jak na wakacjach w Europie! Słoneczna pogoda, historyczne miasteczko, a więc i odrestaurowane zabytki, rejs po rzece ("Wenecji Wschodu"...hmm, moim zdaniem podobieństw brak, jak widać na załączonych obrazkach!)...miła odmiana od tego, co do tej pory widzieliśmy w Malezji, chociaż tłum Chińczyków niezmiennie taki sam:)
